వ్యధాభారం

విశాల గగనంలో విహరించాలని....
గుప్పిట్లో ఆకాశాన్ని బంధించాలని
అనుకుంటూ ఊహల విహంగమై ఉంటే
నా మనసుని అందరూ చదివేస్తున్నారు
ఇంక నేను విరహాన్ని ఎలా వివరించను
వ్యధను అస్సలు ఇంకేం వ్యక్తపరచగలను?

                       *****

నీ మాటలు కరువై మనసు బరువై....
జీవనసారమేదో కరువై జీవితమే దిగులై
క్షణాలన్నీ యుగాలుగా మారి బోధిస్తుంటే
వినిపించదు ఏ జ్ఞానం నీవు నా కంటపడక
రెప్పలకు కునుకేమివ్వను నిన్ను చూసేదాక
యుగళగీతం ఏం పాడను సోలోగా మిగిలాక?

రా...

రా....ప్రేమ ఊసుల తైలంతో
ప్రణయజ్యోతిని వెలిగిద్దాం!!

రా....ఇరునయనాల కలయికలో
ప్రేమసామ్రాజ్యాన్ని నిర్మిద్దాం!!

రా....ఒకరికోసం ఒకరంటూ
ప్రణయానికి పరిభాషగా నిలుద్దాం!!

రా....అవరోధాలను ఎదిరించి
ప్రేమంటే ఇదేనని నిరూపిద్దాం!!

రా....సహృదయ సహనంతో
ప్రణయవటవృక్షమై పైకెగబ్రాకుదాం!!

ఇంతే నాకుచాలు

అందరాని చందమా నాకెందుకు
అద్దంలాంటి నామామ చాలునాకు
చక్కెరలేని పాలకోవా నాకెందుకు
చక్కనిమనసున్న బావే చాలునాకు
అందాల రాజకుమారుడు నాకెందుకు
అన్నీతెలిసిన అత్తకొడుకు చాలునాకు
సొమ్ముకావాలనే సోగ్గాడు నాకెందుకు
నన్ను మెచ్చిన సొగసరోడే చాలునాకు
చూడ చక్కని సుందరుడు నాకెందుకు
నాబుగ్గన దిష్టి చుక్కెట్టేవాడు చాలునాకు
బాసలెన్నో చేసే బడాబాబు నాకెందుకు
నానుదుటి బాసికమయ్యేవాడే చాలునాకు
అందరిలా అన్నీ అడిగేదాన్ని కానే కాను
కొందరిల కొన్ని కోరను... ఇంతే నాకుచాలు

ఇదేం ప్రేమో!

అందరికీ అందుబాటులో ఉంటావు
నాకుమాత్రం అందకుండా పోయావు

అందరిపై కారుణ్యాన్ని చూపుతావు
నా కళ్ళలో ప్రేమనుమాత్రం చూడవు

అందరి గుండెలయలకర్థం చెబుతావు
నా గుండెఘోషనెందుకో వినకున్నావు

అందరితో పరిచయాలు స్నేహమంటావు
నా పరిచయమొక్కటే నీకు వింతంటావు

అందరికీ అర్థమై నాకు అర్థంకాకున్నావు
ఇదేమిటంటే ప్రేమంటే ఇదేనని అంటావు!

నా ఊపిరి

కొంత మంచి మరింత మొండివాడివి
ఎలాంటివాడివైనా నీవు నావాడివి
కొంత అల్లరి మరింత అసూయపరుడివి
నా శింగారానికి కారణమైనోడివి
కొంత తెలివైన మరింత తిక్కా ఉన్నోడివి
ఏదోలా నా మనసు దోచిన వాడివి
కొంత నిజానివి మరింత కలల అలజడివి
నాలో దాగిన నా నమ్మకానివి
కొంత కొంటెతనం మరింత కోరినవాడివి
ఎందుకంటే నీవు నా నిరీక్షణవి
కొంత ప్రియం మరింత పౌరుషమున్నోడివి
నన్ను వలచి నాకు నచ్చినోడివి
కొంత రసికుడివి మరింత రాక్షసుడివి
ఏమైనా నేను శ్వాసించే ఊపిరివి

మీరేమంటారు?

వింతగా నా భావలకి రూపాలే మార్చేసి
ప్రశ్నలనీ జవాబులనీ వాళ్ళే చెప్పేసుకుని
నచ్చలేదన్న నా మనసుకి ముసుగేసి మార్చేసారు
రంగులు మారిస్తే ఊసరవెల్లి, మరి భావాలు మారిస్తే?

వింతగా ఉంది దూరమై దగ్గరైన నా ఈ ఒంటరితనం
స్వప్నాల మేడలైనా ఆనందాలతో నింపివేయబడలేదు
ఈ బంధాలనడుమ అందరూ వింతగా కనపడుతున్నారు
మాయలోకంలో అన్నీకొంటారు అమ్ముడౌతున్నంతకాలం!

వింతగా మారిన లోకంలో నేను అస్తిత్వాన్ని కోల్పోయి
అసలురూపానికి రంగులద్ది రాని నవ్వుని పెదవులపైదిద్ది
జీవితాన్ని సహజంగానటిస్తూ భ్రమలో బ్రతుకంటున్నారు
ఇలా శరీరాన్ని సౌక్యంగా బ్రతికిస్తూ మనసుని ఉరివేసి చంపేస్తే?

1/2మనసు

భాధే బాగుందన్న భ్రమలో ఉన్నాను

మరణాన్ని చేరబోయి నీకు చేరువైనాను

మౌన తీరాన్ని నీవు నాకు చూపావు

నా కంట కన్నీటి కెరటాలని తెప్పించావు

పైకి కనపడని గాయం భాధ పెడుతుంది

హృదయం సగమే నా దగ్గర మిగిలుంది

ఆ సగమైన మనసు మరోసగాన్ని కోరింది

నా మనసే నన్ను వెలివేసి జీవఛ్ఛవమైంది!

ప్రేమంటే

 
ఏవేవో కలలు కన్నాను.... 
నన్ను మించి నిన్ను ప్రేమించాను
నీముందు నా మనసును ఉంచాను!

హృదయం పగిలింది....
నిశ్శబ్ధంగా రోధించింది
నీతో మాత్రం అది కేవలం భాధేనంది!

జంట విడిపోయి....
మనసులు మూగబోయినవి
అయినా అది ప్రేమేకాదంటూ అరిచింది!

ఎలా తెలుపను?

మౌనానికి కారణమేమి చెప్పను
నిశిరాతిరిలో నిశ్శబ్ధానికి కారణమేమనను?

కన్నీటికి కారణమేం పలుకను
వర్షించే మేఘం గురించి ఏం వివరించను?

నిజమా అనడిగితే రుజువేం తీసుకురాను
నడిసంద్రంలోని నావకు లోతునెలా చూపను?

నా ప్రేమని గురించి నేనేం తెలుపను
నీగురించి నీవే నన్నడిగితే ఏమనను?

హృది వీధిలో...

నా  హృదయ వీధిలో విహరించే ఓ తీయని ఊహా
నా కళ్ళలో ఓ కమ్మని కలగా నిదురించ రావా....

నా గొంతు పలికే ప్రతి అక్షరం నీ నామమే కదా
నా ఊహాలతకి ఊపిరినీయ పరుగున నను చేరవా....

నా భావోధ్వేగాలని నియంత్రించే యంత్రానివి నీవు
నా కవిత ఆది అంత్యాల మధ్య ఖాళీని పూరించవా....